CANIM NASILDA KIRGIN SANA :(
dinlemedin…
susmaya alışkındı oysa, sana çoğalttıklarım…
keder içinde, hazin sabırlar doğururken özlem/in
bir dokunsan anlardın, canım nasıl da kırgın ...
♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣
Yüreğime garip bir hüzün çöktü bugün.
İçim düğüm düğüm,
Yok ki düğümleri çözecek gücüm..
Sen yoksun diye belki bu güçsüzlüğüm
Özledim diye belki bu hüzün..
ANLaTaYıM MI SaNa GöNLüM ,, NeLeR YAşAdıM BeN ???♥
Ruhumu yaktıktan sonra, artık damarlarımda dolaşan sensizliğin etimi yakan acısını mı anlatayım sana? O acıyı uyutsun diye sığındığım, ama sevgini orada da hep ama hep kaybettiğim soğuk rüyalarımı mı? Odamın tavanındaki, yoksulluğumu ve kimsesizliğimi harç yapıp içine doldurduğum o derin, o sonsuz çatlakların altında, sen diye her gece koyununa girdiğim o zamansız ölümlerimi mi? Gözlerinden özgürlüğe akan mavi nehirlerde boğulduğum, canım sevgili, söyle… Sana neyi anlatayım?
Şimdi burada değilsin… Ama beni duyuyorsun, biliyorum. Kapat gözlerini benim için ve dinle ne olur: Bak, yoksun. Bunun anlamını biliyor musun? Yokluğun, yüreğimdeki bu yıldızsız, bu dipsiz karanlık gece… Yokluğun, odamın duvarlarına astığım suretlerine bakarken, gözlerinde unuttuğum dalgın gözlerim… Yokluğun, gönül bahçenden kopartıp verdiğin için soldurmayıp, kuruttuğum ve tıpkı sevdam gibi sonsuzluğa mahkûm ettiğim bu kırmızı güllerin… Sırf kalemini değdirdiğin için atmaya kıyamadığım bu kâğıtlar… Her an gözümün önünde sakladığım mektupların… Peçetelere yazdığın şiirlerin… Hediyelerini sardığın paket kâğıtların… Sen gidince, hâlâ sen kokuyordur, diye üzerime giydiğim ve derin derin soluduğum giysilerin. Yokluğun, elinin, kokunun, soluğunun değdiği her şeyi dünyanın en değerli hazinesi gibi saklayan, bu yarı deli, bu hayattan kopuk ruhum…
Kapat gözlerini ve bana bak… Ben diye ne varsa gördüğün, işte o senin yokluğun… Söyle, sana neyi anlatayım?
Her gece sen diye koynunda uyuduğum ölümün o soğuk nefesi gözlerimi kapatmadan önce, artık şahidi olamadığım hayatının vücudunda bıraktığı o yaraları, morlukları, savruluşları iyileştirmesi için, seçimlerinle mutlu olman için ALLAH’A dualar eden benden, sana kötü davranmamı istiyorsun, öyle mi… Şimdi burada değilsin… Ama beni duyabiliyorsun, biliyorum…
Öfkeni değil, yaşadığın kırgınlığı anlatırdın bana… O hep çok uzağımdaki, yüzü bir başkasına dönük aşkını anlatırdın… Dehşetle izlerdim seni… Bir annenin karşılıksız şefkatiyle dinlerdim, tek söz etmeden. Sarardım yaralarını; o morlukların ve yara izlerinin acısını dudaklarımla alır kalbimin yokluğunla kanayan, karanlık odalarında saklar; elinin, kokunun ve soluğunun değdiği her şey gibi onları da biriktirirdim… Ve sonra giderdin. Beni, ay ışığının rutubet kokulu duvarlarıma vurduğu, tek odalı sensizliğimde, aşkımla, deliliğimle, bu hayata hep yabancı ruhumla bir başına bırakır; masanın üzerinde senin için bıraktığım o tek sigarayı yakar ve giderdin… Hep giderdin…
Artık, biliyorsun ki, sevgimin inadı hiç kırılmayacak… Yüzümde gördüğün, o bu dünyaya ait olmayan iyilik ve en zor anlarımda ortaya çıktığını söylediğin o "yasadışı gülümseyiş" bir kez olsun sönmeyecek… Benim sonsuzluk meleğim… Affet ama bedeli ebedi sensizlik olsa da, sana hayattan daha kötü davranmayacağım…
Günlerdir sana yeniden yazmamı istiyorsun benden…"… Sana neyi anlatayım…
Her sarnıç küflü bir yağmuru, her sevda bir ayrılığı yaşar…
VUR SEVGİLİ.....CANIM YHANMAS ARTIK...
Nice Ayrılıklara…
Bir gün daha çaldım sensizlikten.
Zor da olsa vurdu saat gece on ikiye geliyo… Şimdi önümde yeni bir sensizlik var.
İçinde, beni neyin beklediğini bilmediğim yirmi dört saat daha var… Sonra o da geçecek… İşte böyle kovalayacak birbirini yarınlar.
Derken unutacağım seni, unuttuğumun farkında bile olmadan. Doğrusu da bu zaten, aksi halde hatırlamış olur insan. “onu unuttum” demek bile hatırlamaktır.
Bu cümleyi aklıma getirmeyecek derecede unutmalıyım seni.
İzin kalmamalı… Başkasını ararken yanlışlıkla senin numaranı çevirmemeliyim, kendimle dalga geçeceksem; bu başka bir şey için olmalı… Adam olmak adına… Nice ayrılıklara… ana dair hiçbir fikir kırıntısı kalmamalı beynimde.
Zaman aşımına uğramalı tüm tasalar. Hiç sevilmemiş, hiç yaşanmamış gibi yabancılaşmalısın. Tesadüfen bir yerde adın geçtiğinde, irkilmemeliyim. Hakkında sorulan her soru cevapsız kalmalı. Çok seven insan aynı ölçüde unutmalı…Seni bir gün hatırlanmamak üzere sileceğim. Ama şimdi değil, çünkü ardında bıraktıklarından öğrenmem gereken çok şey var daha. Eğer gerçekten dendiği gibi ayrılıklar-acılar insanı adam ediyorsa; ben kızmamalıyım gidenlere.
Ben senin ve senin gibiler sayesinde bir gün adam olacağım. Ama şimdi değil. Çünkü dersini çıkarmam gereken çok ayrılığım var benim. “Adam olmak adına, nice ayrılıklara…” Bak gördün mü böyle dalga geçmeli insan kendisiyle. Yanlışlıkla o numarayı tuşladığında değil…
Ben, bugün bunları yazmak için gelmemiştim buraya.. Gel gör şimdi unutmak üzereyim. Pek sevimli değil bu… - bir insanı unutmak? ? ? - Anlamı olmalıydı oysa geride kalanların… Biz şimdi onca zamanı unutmak için mi yaşadık? ! Geriye birkaç şey kalmalıydı hatırlanmaya değer… Akla geldiğinde insanın içini titreten, anlatıldığında dinleyen kişiyi düşündüren, en azından bir sigara yaktıracak kadar burukluk veren bazı anılar kalmalıydı geriye….
Demek ki biz unutmak zorunda kaldığımız tüm zamanları biraz boşa haracamışız. Şu an benim aklıma gelen zamanlar’ın çoğu zorlama… belki ilerde bir anlamı olur ümüdiyle, adettendir diye yaşanmış, klişeleşmiş şeyler…
Galiba zamanı geldi de geçiyor. Eğer yapacak bir şey kalmadıysa en doğrusu bu, unutmak!
Göreceksin; seni hiç bir şey olmamış gibi…. Adını hiç duymamış, ellerinden hiç tutmamış gibi….. Hiçbir anı, hiçbir geceyi-gecelerin sabahlarını-hiçbir mutluluğu ve hiçbir acıyı yaşamamış gibi unutucağım….. Sonra bu yazının karşısına geçip, yine hiçbir şey olmamış gibi okuyacağım senden kalan kırıntıları…
Üzgünüm, yapacak hiçbir şey yok artık..
Biliyorum inanmıyorsun bu okuduklarına inanma zaten çünkü hepsi yalan hala seviyorum deliler gibi seni sn her ne kadar senin sevginde yalan aşkında desende işte diyorum bende
Yalan istiyorsan asıl yalan bu yazanlar başka yalan yok benim aşkımda SeNdeN BaşKaaa……
Bir masal gibiydi sanki, bir sevdadan daha fazla…
Bir avuç hüzün bıraktı ardında, ikimiz de kaybettik bak sonunda..
yalnız insan merdivendir hiçbir yere ulaşmayan,sürülür yabancı diye dayandığı kapılardan.
♥
yanimda kimse olmadigindan degil yalnizligim, yalniz oldugumu soyleyebilecegim kimse olmadigi icin yalnizim ben.
♥♥
yalnızlığım yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin, yalnızlığım bu günüm yarınım sen benim çaresizliğimsin…
♥♥♥
yalnızlık: öyle içimize işlemiştir, bize öyle içten dokunur ki, o anda orada olan, bizimle olan, olmak isteyen; bizim de istediğimiz birinden, bize birini-bir başkasını- bulmasını isteriz. yalnızlık, en içimizdedir.
♥♥♥♥
SIMDI BASKASININ OLSANDA,BOYNU BUKUK YALNIZ KALSAMDA,ELIMI TUTUP SACIMI OKSAMASANDA BILIYORUM YINEDE BENIMSIN…
♥♥♥♥♥
YINE KUMSAL SAKIN YINE DENIZ DURGUN YINE GUNES BATIYOR VE BEN YINE YALNIZIM…!
♥♥♥♥♥♥
BU YANLIZLIK OLUMDEN BETER, ACILARIN SONU DEGILMIDIR DERTLER, OLUM GELMIS KAPIMA, CAN BU SOZLER NEYLER…!
♥♥♥♥♥♥♥
SENSIZ GECELERDE YILDIZLAR DOST YALNIZLIGIMA,ALDATIYORLAR BENI ILK GUN ISIGINDA…
♥♥♥♥♥♥♥♥
YINE GUNESIN BATMA SAATI ,KIMININ UMUTLARI , KIMININ SEVDALARIYLA BERABER. YINE YALNIZLIGA SELAM SAATI,KAYBOLMUS SEVGILER CARESIZ HUZUNLERLE BERABER…
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
çiseleyen yağmur bile ürpertemedi bedenimi hayalin gibi…bense yalnızdım yokluğunda…sadece yalnızdım işte bu askta oysa aşk iki kişilikti
………..hani ölümdü bi başına yaşanan???………..
♥
Bu ara ihtiyacım var sana
ellerimi sakın bırakma...!
Döktüğün yaşlar boşa,
Gitti o asla dönmeyecek.
Gelecek diye bakma yollara,
Şiirler yazma adına,
Artık geri gelmeyecek.
Ümit ekip yüreğine,
Gelir diye bekleme,
Sen onu çok sevsende,
Uğrunda ölmek istesende,
O asla dönmiyecek,
Mumlar yakıp, adaklar adasanda,
Dilek ağacına yalvarsanda,
Nafile o asla dönmeyecek.
Bu sevgiye yürek mi dayanır?
Artık özlemini uykuya yatır.
İstersen kalbini parçalara ayır,
Gitti o asla dönmeyecek. . .
:cry:
Nerde benim belleğim
Unutmuşum o en çok bildiğim sözü
Bu gece ellerim bile dilsiz
Konuştukça zehir yeşili
Sustukça zifirden karanlık...
fırlat gelişi güzel kelimeleri
karşındakinin neresine
çarpar diye düşünmeden
üsülme sakın nasılsa
ÖNEMSİZ
Bir Gün...!>
Yaşam nekadar acımasız değilmi..?
Bazen anlatamayız yaşadığımız mutluluğu...
Bazende kaybolan iki göz oluruz gözyaşlarında...
Gözlerimiz yaptığımız hatalara takılır,
Yaşadığımız aşkların gözyaşıyla dolu sayfalarında...
Yüreğimizde dudaklarımıza yansıyan hüzünlü bir burukluk,
Dilimizde söyleyeme yüzümüzün olmadığı, keşkelerimiz olur bianda.
Bir bakarız ki onca zamandan sonra koca bir yanlızlık var etrafımızda.
Yalan sevgilerin peşinden koşmaktan yorulmuş dizler,
Her yediği tekmeden sonra ağrıyan bir kalp,
Sahte bakışlara kandığına isyan eden,
Ve geleceği görememiş iki göz...
Evet..! Artık sadece bunlar vardır elimizde...
Oysa ki tek istediğimiz sevgimizi hakeden bir kalp,
Sabah kaltığımızda bakıp; iyi ki varsın diyeceğimiz bir yüz,
Öldüğümüzde yüzümüzde dolaşacak sıcak bir el,
Ve gözyaşları arasında yanağımıza konacak bir veda busesi DEĞİLMİ...?
Çokmu şey istedik acaba hayattan.?
Hiçmi haketmedik sıcak bir sarılmayı.?
Hep yanlış kişiler içinmi akmalıydı gözyaşları.?
Herzaman ayrılıkla mı bitmeliydi yüreğimizde büyüttüğümüz sevdalar.?
Kimsenin Cevap veremediği bir kaç soruydu işte kalemimden dökülenler.
Sanırım şuan çoğumuzun sızlayan bir vicdanı,
Ve gözünün önüne gelen bir ayrılık zamanı var..
Herkesin öldürdüğü bir sevgisi var benim ki gibi,
Herkesin bir günü var içini sızlatan,
Kendi elleriyle yanlızlığa ittiği bir aşk var haince.
Bu yüzden ağlamıyormu yüreğimiz sessizce...
Bu yüzden korkmuyormuyuz yanlızlıktan, gün karanlığa döndükçe...
Birgün..!
Belki...!
Bir yerde...!
Öldürdüğümüz aşkların vicdanımızdaki izlerinden kurtulmak,
Ve Sevdiğimiz insanın yanında ölmek dileği ile..
YINE KUMSAL SAKIN YINE DENIZ DURGUN YINE GUNES BATIYOR VE BEN YINE YALNIZIM...
•●•[zamanla tanırsın insanLarı yiter hayaLerbirer birer gerçeği görüp nefreti tadarsın]•●• ҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ̸ҳҳ̸Ҳ
İtiraf etmeliyim,sarı rengi sevmiyorum! Mavinin derinliğine hiç uymuyor sarı,ve ne için yanyanalar bilmiyorum..Anlayamıyorum,benim rengim ne? Kendimi siyah beyaz bir film gibi hissediyorum.. Tüm bildiklerimi,hiç öğrenilmemiş kabul ediyorum şimdi.. Hayata baştan başlıyorum,ve kendime sonu olmayan bir yol çiziyorum! Zamanı olmasın doğduğum günün..Önemi yok..Ölümüm zamanlı olsun,bir tek bunu istiyorum.. Ben öldüğümde kimse ağlamasın diye dualar ediyorum..
Aşk denen eğlenceli hayal kırıklıkları bütününe gelince.. Aşık olmayı istemiyorum.. Çünkü aşk,çarpanlara ayırmaktan öte bir kavram..Aşk,sevgileri ayrıştırmak oluyor,öğrendiğim formüller yetmiyor aşık olmaya.. Olduğum yerde kalıyorum..Aşk bana hiç mi hiç yakışmıyor,biliyorum..
Benim yalnızlıktan yapılmış küçük bir kalbim var..Ben orada kalıyorum.. Ziyaretçim olmuyor,ve bundan memnunum aslında.. Her yerde biraz kendimden bırakıyorum..
Günüm gece olduğunda ise;
Alıyorum elime kalemi,
Ve tüm yalnızlığımı
Delicesine YALANLIYORUM!!
Aşk istiyorum,AŞK!!
Yalnızlıktan korkuyorum,anlıyor musun?
Ben geceleri hep yalan söylüyorum..
Ve bu gece,
Seni hiç mi hiç sevmiyorum..
Yalnızlıktan korkuyorum…
